ﺳﻪشنبه 21 مرداد 1399

كارمند بازنشسته منطقه غرب:تمام روزهايم خاطره انگيز بود

  • 19 دی 1391
  • 14:56
  • 78 دیدگاه
  • 6171 بازدید
  • Article Rating
ارسال به تلگرام

كارمند بازنشسته منطقه غرب:تمام روزهايم خاطره انگيز بود

 

كارمند بازنشسته منطقه غرب:

تمام روزهايم خاطره انگيز بود

 

پرويز جعفري ازكاركنان خدوم و فعال منطقه غرب است كه 39 سال و12 روز از عمر گرانبهاي خود را در سنگر صنعت و توليد سپري نمود. وي از نيروهاي پويا و پرتلاش اين منطقه بود كه در سال گذشته به افتخار بازنشستگي نائل آمد. در ادامه اين گزارش ماحصل نشست صميمانه وي را با خبرنگار اين منطقه مي خوانيد:

به گزارش روابط عمومي شركت خطوط لوله و مخابرات نفت ايران منطقه غرب ؛ درحاشيه مراسم تجليل از بازنشستگان اين منطقه كه با تلاش و پيگيري هاي روابط عمومي و با حضور مدير ، معاونين ، رؤساي واحدهاي ستادي و عملياتي و جمعي از كاركنان شاغل و بازنشسته در محل باشگاه رفاهي نفت كرمانشاه برگزار شد؛ پاي درد دل هاي رئيس سابق ايمني و آتش نشاني نشستيم و شيريني ها و سختي هاي كار در اين شركت را از وي جويا شديم.

آقاي جعفري در ابتدا شرح مختصري از بيوگرافي خود را براي آشنايي بيشتر خوانندگان بيان كنيد؟

- پرويز جعفري متولد 1330 از شهرستان آغاجاري استان خوزستان هستم. مرحوم پدرم نيز مدت 40 سال از كاركنان شركت نفت بود. كه در نقطه صفر مرزي نفت شهر مشغول خدمت بود و در همان جا نيز بازنشسته شد.

از چه سالي به استخدام شركت در آمديد. و پس از چند سال بازنشسته شديد؟

- از سال 51 استخدام شدم كه پس از 39 سال و 12 روز فعاليت، در سال 90 به افتخار بازنشستگي نائل آمدم.

اولين روزي كه مشغول به كار شديد را به ياد داريد؟

-بله اولين روز در تهران و در قسمت كنترل مركزي كارم را شروع كردم و به مدت 45 روز در آنجا بودم سپس براي گذراندن دوره هاي تراشكاري و مكانيك به ماشين سازي اراك اعزام شدم.

در زمان فعاليت در چه بخش هايي ايفاي وظيفه نموديد؟

- در واحد هاي مكانيك ، نقليه و ايمني و آتش نشاني منطقه غرب

يك خاطره خوب و يك خاطره بد ؟

-تمام روزهايي كه در شركت كار مي كردم برايم خاطره است . در اين 39 سال بهترين دوستان را بدست آوردم. و بسيار خوشحال و خرسندم كه عمرم به بيهودگي و بطالت نگذشت. خاطره هاي بد من از دست دادن دوستان و همكاراني بود كه روزهاي زيبا و خوبي را با آنان سپري كردم. در اينجا لازم ميدانم از آقايان نصرت اله جاني پور – كريمي – رضاپور- و ديگر دوستان مهربانم ياد كنم كه ديگر در ميان ما نيستند. روحشان قرين رحمت باد.

از اينكه بازنشسته شديد چه احساسي داريد ؟

- از اين اتفاق خوشحالم . بازنشستگي نيز يكي از مراحل زندگي است. پس از اين اوقات بيشتري را در كنار خانواده خواهم بود. علاوه بر آن به خاطر علاقه به كارهاي هنري مانند خط و نقاشي اين رشته ها را به صورت جدي تر دنبال مي كنم.

چه توصيه اي به نيروهاي جديد الاستخدام داريد؟

-از اين عزيزان خواهش مي كنم تعهد خدمتي داشته باشند و براي سرزمينشان با دلسوزي و از دل و جان كاركنند .

سخن پاياني :

هميشه فردي از خانواده اين شركت خواهم بود و هميشه به ياد دوستان و همكارانم هستم و سلامتي آنان را از خداوند مسئلت دارم.

همسر پرويز جعفري نيز خود را اينگونه معرفي مي كند :

 فرشته فراستي بازنشسته سازمان آموزش و پرورش هستم دو فرزند پسر و دختر ماحصل زندگي مشترك 31 ساله ماست.

خانم فراستي آيا زماني پيش آمده كه شما به حضور همسرتان در كنار خانواده نياز داشته باشيد اما به خاطر موقعيت شغلي ايشان اين امكان فراهم نشده باشد ؟

بله خيلي اتفاق مي افتاد. مخصوصاً وقتي بچه ها مريض مي شدند. اما من ايشان را درك مي كردم. البته حضور اعضاء ديگر خانواده و حتي همسايه ها جاي خالي ايشان را پر مي كردند.

درپايان از تمام عزيزاني كه در برگزاري اين مراسم تلاش كردند قدرداني مي كنم.   

کد; 5282

امتیاز به خبر :