|
روابط عمومی به عنوان بخشي از وظايف مديريت سازمان، عملي ممتد و برنامه ريزي شده است که از طریق آن افراد می کوشند تفاهم و پشتیبانی کسانی را که با آن ها سرو کار دارند به دست آورند. براین اساس می توان مجموعه فعالیت های روابط عمومی را تلاش هایی آگاهانه و قانونی برای ایجاد اعتماد، تفاهم و شناخت دانست که بر پایه ی تحقیق علمی و عملی صحیح و مستمر صورت می پذیرد.
تأکید بر پژوهش و تحقیق علمی از آن رو حایز اهمیت است که در دنیای کنونی ساختارهای سازمانی بر تولید دانش استوار گردیده است. امروز مهمترین رویکردهای سازمان ها مدیریت دانش و اطلاعات است. در ساختارهای سازمانی نوین دانش و دانشگران نقش اصلی را ایفا می کنند و روابط عمومی نیز برای آن که نقش خود را اصولی و صحیح ایفا نماید ناگزیر از دانش مداری، تولید ومدیریت دانش است.
در یک تقسیم بندی کلی وظایف روابط عمومی را می توان به شرح زیر برشمرد:
• اطلاع رسانی درون و برون سازمانی
• انجام تحقیقات اجتماعی و افکارسنجی و پیوند آن به منابع سازمان و عموم مردم
• برقراری و تسهیل ارتباط با افراد، گروه ها و سازمان ها
• به کارگیری ابزارهای تشویقی و تبلیغی در راستای تحقق اهداف سازمان
• و مشارکت در تصمیم گیری ها و برنامه ریزی های سازمان.
هرچند نگرش سنتی به روابط عمومی یعنی تعریف آن به عنوان مجموعه فعالیت های خدماتی- تبلیغی، تغییر قابل ملاحظه ای کرده است اما احراز جایگاه واقعی روابط عمومی و تثبیت آن در هسته ی مرکزی سیستم تصمیم گیری سازمان، نیازمند تلاش تخصصی پویا و علم محور اهالی آن می باشد. به عبارتی اگرچه امروز مدیران در تعریف، روابط عمومی را به عنوان چشم و گوش سازمان پذیرفته اند، امید آن است که در آینده ای نه چندان دور روابط عمومی بتواند خود را به عنوان بخشی از نیروی فکری سازمان معرفی نماید.
محمدمهدی علی اکبری
کارمندروابط عمومی منطقه ی اصفهان
کد; 3313
گروه:
|